29 marca w naszym Zgromadzeniu uczestniczyłyśmy w kolejnej Dobie Ekspiacyjnej. W naszej przemyskiej wspólnocie, to modlitewne 24-godzinne czuwanie, rozpoczęłyśmy od porannej mszy św., w intencji wynagradzającej za wszystkie grzechy i słabości osób Bogu poświęconych, kapłanów, zakonników i sióstr zakonnych. Był to również czas pogłębionej refleksji nad własnym powołaniem i modlitwa w intencji wszystkich powołanych, by byli wierni Bogu, złożonym ślubom i przyrzeczeniom. Modliłyśmy się o dobre przeżycie czasu Wielkiego Postu, który jest czasem intensywnej pracy nad relacją z Bogiem i samym sobą, mający na celu duchowe przygotowanie do Świąt Wielkanocnych.
Z Dzienniczka św. s. Faustyny: „Ujrzałam Pana Jezusa przybitego do krzyża. Kiedy Jezus chwilę na nim wisiał, ujrzałam cały zastęp dusz ukrzyżowanych tak jak Jezus. I ujrzałam trzeci zastęp dusz i drugi zastęp dusz. Drugi zastęp nie był przybity do krzyża, ale dusze trzymały silnie w ręku krzyż; trzeci zaś zastęp dusz nie był ani ukrzyżowany, ani [nie] trzymał w ręku krzyża silnie, ale wlokły te dusze krzyż za sobą i były niezadowolone. Wtem rzekł mi Jezus: „Widzisz, te dusze, które są podobne w cierpieniach i wzgardzie do Mnie, te też będą podobne i w chwale do Mnie; a te, które mają mniej podobieństwa do Mnie w cierpieniu i wzgardzie, te też będą miały mniej podobieństwa i w chwale do Mnie”. Duszami ukrzyżowanymi – najwięcej ich było ze stanu duchownego. Widziałam także i dusze znajome ukrzyżowane, co mi sprawiło wielką radość. Wtem rzekł mi Jezus: „W jutrzejszym rozmyślaniu zastanawiać się będziesz nad tym, coś dziś widziała” (Dz. 446).